Seint verð ég sakaður um að vera aðdáandi Árna Johnsen. Og sjaldan hef ég haft samúð með hagsmunapoti hans. Reyndar tel ég hann vera dæmigerðan hreppapólitíkus sem finnur sér erindi til að reka að því er virðist í þeim eina tilgangi að afla sér fylgis í prófkjörum og kosningum. Í hans bók hefur aldrei verið neinum prinsippum til að dreifa svo ég hafi tekið eftir hvað þá pólitískri yfirsýn. En snjall er hann í því sem hann gerir. Því getur enginn neitað nema loka augunum fyrir því að blessaður maðurinn náði kjöri á þing fyrir tæpu ári í andstöðu við þá sem hafa áhyggjur af æru Sjálfstæðissflokksins.
Eins og allir vita er Árni mikill kappsmaður um samgöngubætur milli lands og Vestmannaeyja. Þetta er honum mikið hitamál. Þar hefur hann átt í útistöðum við samgönguyfirvöld. Þykir það nú varla frétt til næsta bæjar.
Þingmaðurinn skrifaði grein í Morgunblaðið og lýsir óánægju sinni með vinnubrögð Vegagerðarinnar og einkum Gunnars Gunnarssonar aðstoðarvegamálastjóra. Sem er lögfræðingur vel að merkja. Árna þykir menn hafa haldið illa á málum og fer um það hörðum orðum… en þó ekki svo að nokkur maður ætti eftir minni kurteisisvitund að þurfa að kveinka sér.
….samt rís Gunnar Gunnarsson upp, sendir fjölmiðlum yfirlýsingu og kærir Árna til lögreglu fyrir meiðyrði og rógburð.
Það er tvennt einkennilegt við þessa yfirlýsingu Gunnars. Annað er að hann skuli lýsa því yfir að það sé Sjálfstæðisflokknum og þjóðinni til skammar að Árni geti skrifað undir Moggagrein sem þingmaður. Ég reikna með að Gunnar sé að kæra Árna sem opinber embættismaður því hann vísar í lagagreinar þar að lútandi. Þá má ætla að hann sé líka að senda frá sér yfirlýsingu sem opinber embættismaður. Telur Gunnar að það sé opinberra embættismanna sem eru skipaðir í starf sitt að meta það hvort menn sem kjósendur hafa valið séu þjóð eða flokki til skammar?
Hitt þykir mér líka einkennilegt að Gunnar geti lesið út úr grein Árna rógburð eða ærumeiðingar. Nógu andskoti neikvæður er ég í garð Árna til að geta fundið slíkt og las því greinina. En hvað sé ég? Ósköp venjulega grein þar sem verið er að gagnrýna vinnubrögð opinberra yfirvalda. Reyndar notar Árni orðið “fúsk” og hann segir að Gunnar sé “þægur” og gefur þannig í skyn að hann vinni eftir vilja ráðherra síns. Hann getur þess líka að Gunnar sé lögfræðingur og má þannig lesa á milli línanna ef maður vill að Árni telur hann ekki hafa nægilega faglega þekkingu á því starfi sem hann hafði með höndum. Svo ekki var hann að vega að honum sem lögfræðingi.
Hvaða vitleysa er þetta eiginlega? Mega menn ekkert segja orðið? Ef Gunnar Gunnarsson getur dregið Árna fyrir dóm – ég tala nú ekki um ef hann fær hann dæmdan – þá líst mér ekki á. Hvað mega vesalings Seðlabankastjórarnir segja eftir alla umræðuna og gusurnar sem þeir hafa fengið síðustu vikur ásamt bankaráðsmönnum? Og hvað mega vörubílstjórar segja þegar Sigurður Líndal kallar þá sora? Hvað mega stjórnendur Landspítalans segja vegna margvíslegra hæpinna yfirlýsinga Alþingismanna síðustu árin um meint bruðl og sleifarlag í rekstri stofnunarinnar? Hvað mega starfsmenn Orkuveitunnar og stjórnarmenn þar á bæ segja yfir stórkallalegu tali ýmissa þingmanna úr öllum flokkum um þá?
Mér finnst þetta bara allt í lagi. Það er ekki hægt að draga menn fyrir dóm þó þeir móðgi mann. Þar er mikill munur á því og þegar um vísvitandi rógburð er að ræða. Og það er ekki nokkur leið að lesa slíkt út úr skrifum Árna. Að minnsta kosti datt mér ekki að draga aðra ályktun af greininni en þá að Árni væri ósammála Gunnari. Aldrei datt mér í hug að Gunnar þessi væri vanhhæfur embættismaður. En hann hefur kannski haft áhrif til að breyta þeirri skoðun minni með þessu uppátæki í dag?
Flokkað undir: Dægurþras
Tek undir þetta Pétur.
Hér var um upphaf ágætrar ritdeilu að ræða; fullkomlega óþarfi að draga hana fyrir dómstóla.
Hvar eru meiðyrðin?
Hvar rógurinn?
Árni talar um ,,slæleg” vinnubrögð.
Er það ekki bara skoðun?
Eins og sú skoðun að alþingismennska hans sé þjóðinni til skammar?
Þetta, auk nýlegra dæma, sýnist mér til marks um að heimildir í lögum til að takmarka tjáningarfrelsið séu of miklar og að túlkun dómsstóla á þeim lögum gangi of nærri tjáningarfrelsinu – sbr. dómurinn yfir Gauki Úlfari fyrir bloggskrif hans um Ómar R. Valdimarsson. Sá dómur virðist hafa gefið skotleyfi á tjáningarfrelsið og ný réttindi skilgreind: Rétturinn til verndar gegn móðgunum.
Er Ísland að verða bandarískt kærusamfélag?