Loksins getum við þessir óbreyttu með skítalaunin farið að tala um þjóðarhag án þess að óttast að hagspekingarnir geri athugasemdir og telji sig vita betur. Þeira vita ekki neitt – ekki einu sinni það sem þeir máttu vita fyrir löngu. Hver einasti meðaljón fer að flissa um leið og tals menn “greiningardeildanna” opna á sér pena þverrifuna.
Það er eins og enginn skilji hvað hefur verið að gerast undanfarna daga – þó öllum megi vera augljóst þegar betur er að gáð. Ég er auðvitað að tala um Glitni eða “stærsta bankarán sögunnar”.
Hér tala menn eins og íslenskt efnahagslíf eigi við erfiðleika að stríða vegna utanaðkomandi veðrabrigða á alþjóðamörkuðum. Þetta er auðvitað vitleysa af einni mjög einfaldri ástæðu – Ísland er á alþjóðamarkaði og fjármálastofnanir eru fjármagnaðar af alþjóðlegum peningamaskínum. Utanaðkomandi hvað? Stjórnmálamenn og bankamenn sem taka ákvarðanir í ljósi síðustu frétta úr hreppnum og hvernig kaupin gerast á Eyrinni eru eins og hverjir aðrir aular. Íslenskar fjármalastofnanir lifa og starfa í alþjóðlegum veruleika.
Eins og allir vita sem á annað borð eru með rænu þá er kreppuskeið hafið í hinum alþjóðlega kapítalisma. Ekki er óþekkt að undanfari sé gríðarleg lánaþensla sem kallaðar voru maníur í gamla daga. Á nítjándu öldinni átti sér til dæmis stað mikil spákaupmennska og lánaþensla í tengslum við járnbrautirnar í Evrópu sem var bóla sem sprakk (ef mig misminnir nú ekki í hagsögunni) á svipaðan hátt og húsnæðisblaðran sem nú er sprungin. Í nokkuð mörg ár var hægt að fá lán nánast á útsölu og íslensk fjármálafyrirtæki eins og önnur nutu góðs af því og fitnuðu heilmikið og hér hefur verið gríðarleg veisla. Á undanförnum árum hefur myndast heilmikið “gervikapítal” sem er bara tölur á blaði en ekki gróði af framleiðslukapítali sem sett er í banka öðrum til afnota með vöxtum.
Það sem gerist nú með vesalings Glitni er sáraeinfalt. Í fyrsta lagi þarf að endurfjármagna lán sem eru að falla. Í öðru lagi þá vill enginn lána bankanum pening. Hann á ekki einu sinni þann kost í stöðunni að taka lán á verri kjörum en áður, borga lánið sitt og verða skuldugri en áður. Það bara vill enginn lána.
Hvað þýðir þetta? Það er svo augljóst að maður skammast sín fyrir að benda á það: Menn verða að selja eignir.
Þegar menn tala um að eiginfjárstaða sé góð og eignasafn traust eru þeir að fara með fleipur. Það væri þá og því aðeins rétt ef þessar eignir væru seljanlegar. Það eru þær ekki nema á brunaútsölu um þessar mundir. Eða hver ætti svosem að kaupa eignirnar sem menn hafa tekið lán til að kaupa? Hvað verður um verðgildi eignar sem boðin er til sölu og nánast engin eftirspurn eftir henni?
Halló! Það er engin eftirspurn eftir þessum eignasöfnum bankanna eins og staðan er akkúrat nú og þess vegna er tómt mál að tala um góða eignastöðu eða eiginfjárstöðu. Það reynir ekki á þessar “stöður” nema á markaði sama hvað Excel-skjalið á greiningardeildinni sýnir.
Þegar Vilhjálmur fjárfestaframkvæmdastjóri segir að eignir hluthafa hafi verið gjaldfelldar eða Jón Ásgeir talar um bankarán þá eru þeir bara að segja að ríkið er að kaupa Glitni á spottprís. En – mínir ágætu herrar! Það þarf ekkert að ganga að þessu tilboði ríkisins. Það hlýtur að vera hægt að snúa sér eitthvað annað og selja eitthvað úr þessu gríðarlega verðmæta eignasafni. Ef það er ekki hægt – nú þá er það einfaldlega verðlaust og þar með er ríkið ekki að gjaldfella neitt né stela neinu. Það er bara markaðurinn ykkar frjálsi sem er að vinna sitt verk.
Hvers vegna ekki að viðurkenna staðreyndir búmennskunnar: Glitnir getur ekki borgað lán á tilsettum tíma. Hann getur heldur ekki selt eignir til að borga það. Ríkið neitar að lána á nákvæmlega sömu forsendu og aðrar fjármálastofnanir og tekur veðin ekki gild. Ef ríkið ætti að taka veðin gild væru eignirnar sem settar eru að veði að vera seljanlegar. Ef þær eru það ekki er engin trygging fyrir láninu. Þess vegna býðst ríkið til að taka bankann yfir.
Svo vikið sé að öðru. Hvernig dettur mönnum í hug að Bjöggi í Novator hafi labbað á skyrtunni eitt kvöldið uppí stjórnarráð svona bara til að spjalla við Geir Haarde? Trúir því einhver að þetta hafi verið svona kaffisamsæti eins og þeir eiga vanda til “þegar Björgólfur er á landinu”? Vitleysa er þetta. Á þessu augnabliki þegar allt logar í kjaftasögum og samsæriskenningum labba menn ekki í augsýn fjölmiðla á milli höfuðstöðva fjármálastofnunar og stjórnarráðsins til að fá sér kaffi og spjalla. Það væri líka heimskulegt ef Landsbankamenn ættu það erindi við forsætisráðherra eða hann við þá að ræða um yfirtöku bankans á hlut ríkisins í Glitni. Menn eru ekki svona vitlausir. Þeir flagga ekki óhreinum nærfötum að ástæðulausu. Þeir búa ekki til fóður í samsæriskenningar ef þeir mögulega komast hjá því.
Plottið er ekki hefnd Davíðs Oddssonar. Þó presturinn sé kátur meðan hann jarðsyngur fjandmann sinn er ekki þar með sagt að hann hafi komið honum fyrir kattarnef. Plottið er þetta:
Nú hafa landsfeðurnir komist að því sem hefur reyndar blasað lengi við að eignasöfn bankanna eru í rauninni einskis virði eins og staðan er. Þau ganga ekki uppí skuldirnar og þess vegna er ekkert að marka eignfjárhlutfall og eignasöfn. Þeir munu ekki geta endurfjármagnað þar sem lán er ekki að fá og þeir geta heldur ekki selt eignir nema á brunaútsölu til að bjarga sér. Landsfeður telja skynsamlegast að taka yfir einn banka í heilu lagi á meðan hann hjarir og nota þá stöðu síðan til þess að eiga ítök í fjármálakerfinu í landinu. Það væri nefnilega ekki ráðlegt að láta það fara algerlega stjórnlaust á hliðina.
Landsbankinn er næstur. Hann lendir í svipuðum vanda á næsta ári ef ekki fyrr. Ríkið hefur eitthvert lánstraust – af því það er ríki – og Glitnir verður kominn með eitthvað lánstraust af því hann er ríkisbanki. Þá verður málinu reddað þannig að lán verður tekið hér, eignir seldar þar, þessi sendur á hausinn, bankar sameinaðir og hin alkunna “hreingerning” sem aðstoðarmaðaur forstætisráðherra talaði um í Kastljósi á sér stað. Kaupþing verður látið sigla sinn sjó enda með mest af sínu í útlöndum og hákörlum á þeim miðum leyft að éta þann banka.
Nú, eftir eitt eða tvö ár fer viðskiptalífið eitthvað að taka við sér á ný og þá stofna menn til nýrrar einkavæðingarveislu. Og verður þá aftur kátt í höllinni!
Ekkert af þessu rugli stafar af græði, skorti á reglum, að menn hafi farið offari og svo framvegis eins og sveitalubbar eins og Guðni Ágústsson og Steingrímur Joð halda. Gangverk kapítalismans er einfaldlega þannig innréttað að það kreppir reglulega að á tíu ára fresti plús mínu eitt eða tvö ár. Þannig hefur það verið frá því í byrjun 19. aldar. Sjálft kerfið býr yfir innri mótsetningum sem bæði drífa það áfram en reka það líka reglulega í strand. Þetta eru þessir akademísku hagfræðingar alltaf að reyna að neita og halda að hver kreppa sé alveg sérstakt undur sem enginn mátti sjá fyrir. Og pólitíkusarnir sem eiga að standa til vinstri rísa kapítalismanum til varnar án þess að vita af því með því að tala um að vandinn hafi eiithvað með regluverk að gera, eftirlit, gagnsæi og alla þessa bölvaða frasa. Kapítalisminn er kapítalismi og hananú.
PS: Ekki heyrist múkk frá Samfylkingunni. Nema Konni var í Kastljósi í kvöld og að venju var Baldur ekki með honum.
30. september 2008 klukkan 23:02
Flott grein Pétur, beint í mark.
30. september 2008 klukkan 23:18
Skemmtilegasta lesningin í dag.
En ef ekkert gagn er að sveitalubbunum og búktölurunum, hvað eigum við marxistarnir að gera?
30. september 2008 klukkan 23:18
Þetta er frábær pistill. Hvet alla til að lesa þetta og vonandi vísa Egill og co á þessa grein þína, svo sem flestir lesi hana. Þú ættir endilega að blogga oftar.
30. september 2008 klukkan 23:35
Skemmtileg grein. Að vísu held ég að kapitalisminn verði ekki eilífur eins og þú gefur í skyn. Mennirnir eru sem betur fer að þróast vitsmunalega og andlega. Þessvegna mun fólk tileinka sér aðra betri og réttlátari hugmyndafræði og ný stétt mun nota hana sem vopn til að leggja úldin kapitalismann endanlega að velli.
Í raun gladdist ég yfir hruni Glitnis, kannski skömm að játa það. En þetta vitstola peningaspil verður að fara að linna, það eitrar allt samfélagið.
30. september 2008 klukkan 23:57
Takk Pétur fyrir þennan pistil. Eins og oft áður þá hittir þú naglann á höfuðið.
1. október 2008 klukkan 00:12
Já já. Skil alveg hvað þú ert að fara þarna, held eg.
En málið sko… er hægt að horfa á dæmið bara að punktinum í dag. Þe. ef eignir bankana eru verðlausar nánast í dag og þó selt yrði hitt og þetta næðist aldrei uppí afborganir af lánum o.s.frv… að ef þetta heldur áfram að vera með þeim hætti í langan tíma, hvernig á þá að borga af lánunum ? Þe. talað er um 15 okt og næsta eftir áramót o.s.frv. Er ríkið þá ekki að taka geysilega áhættu með þessum gjörningi núna hvort sem er ? Þe. það verður aðeins vit í gjörningnum núna ef ástand á markaðnum batnar fljótlega.
Sem sagt, hefði verið einhver meiri áhætta að Seðlab. einfaldlega lánaði Glitni þessa peniga í smátíma ?
Ég veit það ekki.
Hefði kannski verið áhættuminnst til lengri tíma litið að láta bankann einfaldlega fara á hausinn núna með tilheyrandi afleiðingum.
Það er bara ekkert gott að meta dæmið fyrr en eftir einhvern tíma (að mínu áliti á þessum tímapunkti)
1. október 2008 klukkan 00:49
Skarpur pistill. Ég vona samt að þú sért óþarflega svartsýnn með framtíðarspá þína. Það má vissulega búast við vandræðum með reglubundnu millibili í kapítalísku hagkerfi. En bankasnillingarnir okkar virðast margir hverjir hafa haldið að veislan myndi vara að eilífu.
1. október 2008 klukkan 01:16
Sæll Pétur.
Hér er önnur hlið á málinu.
Kv.
Gunnar
***
Af heimasíðu Seðlabanka Íslands
1. Stjórn og skipulag Seðlabanka Íslands.
Stjórn bankans er í höndum þriggja manna bankastjórnar sem ráðherra skipar. Stjórnskipulega fellur Seðlabankinn undir forsætisráðherra og sjö manna bankaráð, sem kosið er hlutfallskosningu á Alþingi að þingkosningum loknum. Bankaráðið kýs formann og varaformann úr sínum hópi. [...] Bankastjórnin hefur yfirumsjón með rekstri bankans og fer með vald til ákvarðana í öllum málum hans, sem eru ekki falin öðrum að lögum, þ.m.t. um stefnuna í peningamálum. Bankastjórn hefur náið samráð við bankaráð um stefnumörkun og ákvarðanir í mikilvægum málum.
2. Bankastjórn og helstu stjórnendur SÍ.
Bankastjórn
Davíð Oddsson, formaður
Eiríkur Guðnason
Ingimundur Friðriksson
Aðrir helstu stjórnendur í Seðlabanka Íslands:
Alþjóða- og markaðssvið: Sturla Pálsson framkvæmdastjóri
Bókhaldssvið: Erla Árnadóttir aðalbókari
Endurskoðun: Stefán Svavarsson aðalendurskoðandi
Fjármálasvið: Tryggvi Pálsson framkvæmdastjóri
Hagfræðisvið: Arnór Sighvatsson aðalhagfræðingur
Lögfræðingar: Sigríður Logadóttir aðallögfræðingur
Rekstrarsvið: Ingvar A. Sigfússon rekstrarstjóri
Upplýsingasvið: Tómas Örn Kristinsson framkvæmdastjóri
3. Fréttir dagsins: Úrslitakostir Seðlabanka Íslands.
Á sunnudagskvöld kynnti Davíð Oddsson fulltrúum Glitnis úrslitakosti Seðlabanka Íslands um hundruð milljarða viðfangsefni MUNNLEGA.
Fulltrúar Glitnis tóku niður orð Davíðs og komu þeim áfram til annarra Glitnismanna.
4. Vinnubrögð Seðlabanka.
Af ofangreindu má ráða
(a) að lögfræðingur SÍ var ekki aðili að mótun úrslitakosta SÍ;
(b) að Eiríkur Guðnason og Ingimundur Friðriksson kynntu sér úrslitakostina ekki SKRIFLEGA; og
(c) að Bankastjórn SÍ hafði ekki „náið samráð við bankaráð um stefnumörkun og ákvarðanir í [þessu] mikilvæg[a] mál[i].”
5. Ákvörðun dauð og ómerk.
Formanni Bankastjórnar SÍ ber að fara í einu og öllu eftir gildandi reglugerðum varðandi stjórn og skipulag Seðlabanka Íslands.
Sú ákvörðun Davíðs Oddssonar sem fólst í umræddum úrslitakostum Seðlabanka Íslands er því dauð og ómerk.
1. október 2008 klukkan 02:28
Hmmm… nú er mér álíka illa við kapítalismann og þér Pétur – en samt er ég ekki til í að slá út af borðinni þá hugmynd að klúður okkar núna stafi af skorti á reglum.
Eða öllu heldur… þegar farið var í að einkavæða bankana, bentu sumir vinstrimenn á að í litlu samfélagi eins og Íslandi yrði ekki hjá því komist að bankarnir yrðu í eigu fjárfesta og atvinnurekenda sem jafnframt yrðu helstu kúnnar bankanna.
Í Evrópu reyna menn að stía þessu í sundur. Sá sem fær að eiga banka, afsalar sér jafnframt réttinum til að eiga fyrirtæki í framleiðslu.
Hér heima fær maður það hins vegar á tilfinninguna að tilteknir bankaeigendur í almennum atvinnurekstri hafi litið svo á að þeir ættu peningaprentunarvél með de facto ríkisábyrgð.
Og það fór ekki vel.
Hugmyndin um að regluverkið hafi klikkað er því ekki svo fráleit.
1. október 2008 klukkan 03:20
“Loksins getum við þessir óbreyttu með skítalaunin farið að tala um þjóðarhag án þess að óttast að hagspekingarnir geri athugasemdir og telji sig vita betur. Þeira vita ekki neitt – ekki einu sinni það sem þeir máttu vita fyrir löngu…[...]”
Ég er ekki viss um að þeir geri sér sjálfir grein fyrir því að þeir vita ekki baun í bala. Þar held ég einmitt að hluti vandans liggi – og það er því miður til fólk sem hlustar á þá!
Takk fyrir þennan skemmtilega pistil og vonadi fáum við að heyra meira frá þér á næstunni.
1. október 2008 klukkan 03:22
“Loksins getum við þessir óbreyttu með skítalaunin farið að tala um þjóðarhag án þess að óttast að hagspekingarnir geri athugasemdir og telji sig vita betur. Þeira vita ekki neitt – ekki einu sinni það sem þeir máttu vita fyrir löngu…[...]”
Ég er ekki viss um að þeir geri sér sjálfir grein fyrir því að þeir vita ekki baun í bala. Þar held ég einmitt að hluti vandans liggi – og það er því miður til fólk sem hlustar á þá!
Takk fyrir þennan skemmtilega pistil og vonandi fáum við að heyra meira frá þér á næstunni.
1. október 2008 klukkan 08:17
Góð greining hjá þér Pétur. Þessi lesning er eitt það besta sem ritað hefur verið um efnahagstandið.
Bravó.
1. október 2008 klukkan 08:25
Virkilega god lesning. Gott mótvægi gegn handaþvætti Glitnisstjórnar í fjölmiðlum núna.
1. október 2008 klukkan 08:33
Gott að sjá þig aftur við takkaborðið!
1. október 2008 klukkan 09:17
Hressandi lesning og nokkuð nákvæmari en vælið í strákunum sem kenna ,,hinum” um klúðrið.
Vonani verða menn mér nú sammála um, að setja verði þröngt regluverk og kristal tært, um fésýslu á Íslandi.
Held, að menn sjái nú, að ÖLL Kratísk kerfi, svo sem Verðtrygging, Kvótakerfi og svoleiðis nokk, séu fjandsamleg íbúum landsns og að Gróðapungarnie finni ALTAF, ég meina ALTAF aðferðir til að maka sinn eigin krók á slíkum reglum.
Miðbæjaríhaldið
Vildi fá Nýsköpunarstjórn síðast með ,,hemil” á ofurfemmum og brjálluðum treehuggers.
1. október 2008 klukkan 09:32
Fróðleg lesning. Því fær maður ekki svona lesningu frá öllum þessum sprenglærðu fjármálaspekingum sem eru út um allt á ofurlaunum í stjórn- og bankakerfinu?
1. október 2008 klukkan 09:34
Pétur segir: “Það þarf ekkert að ganga að þessu tilboði ríkisins. Það hlýtur að vera hægt að snúa sér eitthvað annað og selja eitthvað úr þessu gríðarlega verðmæta eignasafni. Ef það er ekki hægt – nú þá er það einfaldlega verðlaust og þar með er ríkið ekki að gjaldfella neitt né stela neinu. Það er bara markaðurinn ykkar frjálsi sem er að vinna sitt verk.
Þetta þarf ekki að vera svona einfalt. Gert er ráð fyrir að Seðlabanki Íslands komi til aðstoðar bönkum í erfiðleikum – en ekki endilega á þann hátt sem formaður bankastjórnar lagði til. Um það er deilt.
Um það er deilt, ekki síst vegna þess að Davíð Oddsson er formaður bankastjórnar SÍ. Hann nýtur ekki trausts. Maðurinn er sjálfstætt efnahagslegt vandamál.
Nýlega óskaði Jónas Haralz hagfræðingur eftir því við stjórnendur SÍ að þeir leggðu mat á árangur stefnu bankans nokkur undangengin ár – þannig að af því mætti læra. Mjög var tekið undir þessa ósk Jónasar. Nú er hún gleymd, en vonandi bara rétt á meðan við sleikjum af okkur smjerklípuna seðlabankastjórans.
1. október 2008 klukkan 09:35
Greed is good, segir Gordon Gekko í Wall Street.
Þegar hægt er að lána fólki peninga fyrir húsnæði sem engan veginn getur borgað, er það annaðhvort græðgi, eða skortur á reglum, eða bæði.
Kapitalisminn dettur alltaf í þrot vegna þess að reglur skortir eða allir verða of gráðugir, þ.e. treysta um of á einn hlut, olíu, eða ótakmarkað streymi peninga.
1. október 2008 klukkan 10:03
Ef þetta er ekki vegna skorts á reglum af hverju standa spænskir bankar banka best, og Santander kaupir upp heilu bankaveldin? Þar eru reglur strangari en annars staðar og því standa þarlendir bankar frammi fyrir því að eiga alvöru peninga, eða í alvörunni peninga réttara sagt.
En allt þetta eru smáatriði, reglur – ekki reglur, græðgi er góð – græðgi er slæm.
Vandamálið, og þetta er enginn að tala um, er að væntingar, vonir, brostnir draumar og jafnvel bara draumar, geta lagt ævistörfin í rúst, gert fólk heimilislaust og gjaldþrota.
Allir eru að tala um þetta sem svaka brandara, “já, þetta byggist víst allt á væntingum einhverra nokkurra manna, hahah”. Eins og það sé eitthvað hlægilegt að við eigum allt okkar undir serótónínmagni í einhverjm heilum, já eða hugferlum þar í.
Ég myndi giska út í loftið að fleiri konur myndu redda þessu. Hætta að skilja strákana eina eftir. Og það þarf ekki þessar ungu bombur, það þarf gamlar reyndar konur til að slá á puttana á þeim og segja, “svona gerir maður ekki, þú verður að eiga fyrir því sem þú kaupir!”.
En mér finnst reyndar að sömu konur eigi að taka að mestu leiti við sýnilegri löggæslu, þannig að sennilega er ekkert mark takandi á mér.
“Fégræðgin er rót alls ills” – JK
1. október 2008 klukkan 10:29
Greining Péturs er skarpleg að því leyti að hann notar rök markaðarins, kapítalista, til að segja hlutina en ekki þokukenndar útskýringar um ,,utanaðkomandi vanda”. Ég er hins vegar ekki sammála því sem PT segir um að ekkert þýði að binda kaptítalismann í regluverk. Í grein minni á http://www.stefanjon.is segi ég það það sé ekki hægt að kenna kapítalistum um græðgi eða ófarir sínar, og er þar með sammála Pétri, því kreppur eru innbyggð kerfisvilla í markaðskerfið. Þetta hafa stjórnmálamenn vitað síðan Keynes kom kaptíalismanum til bjargar anno 1930 og eitthvað. Gjaldþrotin í dag eru því líka gjaldþrot hugmyndafræðinnar um ,,huldu höndina” og skapandi afskiptaleysi stjórnmálamanna. Það stendur því enn einu sinni upp á félagslega þenkjandi fólk að bjarga kapítalismanum frá sjálfum sér með sósialískum úrræðum. Sem jafnaðarmaður og markaðslausnamaður í senn hef ég af því miklar áhyggjur að okkar fólk kunni ekki úrræðin sem Keynes og Roosevelt kunnu, og skilji ekki nægilega vel hið rétta gangverk kaítalismans til að greiða úr flækjunni með almannahagsmuni í fyrsta sæti.
kk frá Afríku, sjh
1. október 2008 klukkan 10:50
Athyglin hefur mikið beinst að eignarhaldinu á Glitni og örlögum hluthafanna, en mér er meira umhugað um peningana mína sem skattgreiðandi og áhrifunum sem þessi aðgerð hefur á mína afkomu.
Eftir að hafa hlustað á stjórnarformann Glitnis og fyrrverandi og núverandi ráðherra bankamála í Kastljósi í gær þá rifjaðist upp fyrir mér eitthvað sem ég lærði í fjármálum í gamla daga: Í grunninn eru tvær leiðir til að hafa arð af fjármagni. Annars vegar að lána peninganna og hins vegar að kaupa hlut í fyrirtæki.
Ef maður lánar peningana, þá eru peningarnir tiltölulega tryggir. Maður á kröfu á þann sem fær peningana og ef allt fer á versta veg innleysir maður veðið. Sem hluthafi, þá á maður hinsvegar enga kröfu á fyrirtækið. Maður á reiturnar, þegar allt annað hefur verið greitt.
Veðin sem seðlabankanum var boðið upp á sem tryggingu voru víst ekki nógu góð. Á hvern hátt er betra að láta stjórnendur Glitnis hafa 84 milljónir til að gambla með án nokkurar tryggingar?
Fram hefur komið að milljarðarnir áttatíuogfjórir nægja bankanum sem lausafé næstu 3 mánuði. Þá þarf að leita aftur til útlanda eftir láni. Lán eru jafnvel enn torfengnari en áður. Fyrir íslenska banka, jafnt og íslenska ríkið.
Hvað skyldi þetta ævintýri eiga eftir að kosta okkur íslendinga þegar upp er staðið?
1. október 2008 klukkan 10:53
Heimurinn er margslunginn, og töluvert samsettari en eignasafn Glitnis.
Hormónar og hagfræði, kapítalismi, marxismi,hagvöxtur, kreppa allt eru þetta mannleg birtingarform stærra samhengis. Ég tek undir með Guttormi og vona að mennirnir séu að þróast vitsmunalega og andlega frá meingölluðum hugmyndakerfum síðustu aldar.. en takk Pétur fyrir bráðskarpan og skemmtilegan texta
1. október 2008 klukkan 10:55
Mjög athyglisverður pistill Pétur.
Vil ekki taka undir með Stefáni Jóni og fleirum að kreppurnar séu kerfisvilla í markaðskerfinu. Kreppurnar eru bráðnauðsynlegar “lúsahreinsunaraðgerðir” (eða kannski lúserahreinsunaraðgerðir). Markaðskerfið gengur út á að þeir hæfustu lifi af en hinir deyja. Kreppurnar moka þeim út af borðinu sem hafa ekki staðið sig nægilega vel sem gefur hinum meira olnbogarými.
Ef þetta er rétt sem stjórnarformaður og eigendur Glitnis hafa sagt að einungis sé um að ræða skammtímavandræði þá ætti annað hvort að vera hægt að fá einhvern annan en ríkið þarna inn á betri kjörum EÐA að bankinn sjálfur einfaldlega kaupi ríkið út fljótlega þegar hagurinn vænkast. Þá kaupir bankinn í sjálfum sér hlutabréf ríkisins og gengið verður stillt af miðað við að ríkið fá eðlilegar verðbætur og vexti á sitt fé. Þegar bankinn er búinn að eignast 75% í sjálfum sér er haldinn hluthafafundur sem einfaldlega ógildir viðkomandi hlutafé. Þá erum við aftur komin á sama stað og við vorum á föstudaginn. Eigendurnir aftur komnir með eignina sína og ríkið gengur skaðlaust frá þessari björgunaraðgerð.
1. október 2008 klukkan 11:11
Besta greining sem ég hef séð á prenti hingaðtil.
Endilega haltu áfram að blogga hef saknað þess að lesa skrifin þín síðan í vor.
Þeir sem best virðast geta greint ástandið og dregið upp raunverulega mynd af stöðunni eru sálfræðingarnir eins hann Sáli sem flutti heim frá Noregi og vakti athygli okkar á málunum í vor.
Það væri tilhlýðilegt að fjármálalífið nýtti sér kunnáttu þessara fagstétta í greiningum.
1. október 2008 klukkan 11:17
Rómverji segir:
“Nýlega óskaði Jónas Haralz hagfræðingur eftir því við stjórnendur SÍ að þeir leggðu mat á árangur stefnu bankans nokkur undangengin ár – þannig að af því mætti læra. Mjög var tekið undir þessa ósk Jónasar. Nú er hún gleymd, en vonandi bara rétt á meðan við sleikjum af okkur smjerklípuna seðlabankastjórans.”
Ekki nóg með að Davíð hafi verið að ríkisvæða banka til að ná sér niður á Jóni Ásgeiri, heldur var þetta bara smjörklípa til að þurfa ekki að svara erfiðum spurningum Jónasar. Ekki trúir Rómverji þessu virkilega sjálfur?
Þetta er svo absúrd að það er ekki einu sinni fyndið.
En annars flottur pistill hjá þér Pétur, finnst reyndar sögurnar af andláti kapítalismans heldur ýktar.
En svona virkar einfaldlega markaðurinn. What goes up must come down, eins og maðurinn sagði.
1. október 2008 klukkan 13:37
Innherjaviðskipti?
1. október 2008 klukkan 13:47
,,Markaðskerfið gengur út á að þeir hæfustu lifi af en hinir deyja” segir Sigurður Viktor hér að ofan. Nei. Nú er staðan sú að ,,þeir hæfustu” hafa komið málum þannig fyrir að allir deyja – verði lífi þeirra sjálfra ekki bjargað fyrst. Þess vegna var Fulltrúadeild Bandaríkjaþings með óbragð í munninum og felldi björgunartillöguna. Þess vegna eru nú bæði Bush og Geir Haarde ríkisvæðingarsinnar. Það verður að bjarga kaptíalismanum frá sjálfum sér. Þetta er ekkert lítið sætt markaðsdæmi um tvo kaupmenn á horninu og annar lifir af af því hann er ,,hæfari” en hinn. Þessi kreppa er eins og kreppan 1929, svo alvarleg að verði ekki gripið til sósíalískra úrræða verður allt helfrosið. Þess vegna greip um sig ,,ótti og örvænting” (þeirra eigin orð) í bandaríska Seðlabankanum og fjármálaráðuneytinu í fyrri viku.
Stærsta kjaftshöggið er einmitt þetta: Hér eftir verður ALDREI hægt að segja að umbun fylgi áhættu. Litli maðurinn er alltaf ,,lánveitandi til þrautarvara”. Ég hef hins vegar ekki trú á að nýfundin auðmýkt vari lengi, bara nógu lengi til að láta okkur borga.
1. október 2008 klukkan 15:30
Ég þakka áræðin pistil og skemmtilegar og virkilega gagnlegar umræður.
Varðandi ,,kapitalisma” og ,,markaðshyggjuna” þá velti ég því stundum fyrir mér hvort þeir sem aðhyllast og samþykkja þá stefnu séu bara hreinlega ekki nægjanlega vel greindir!!!!
Hélt að það væri bara svona rétt eins og siðferðiskenndin – að maður hefði fengið þann skilning í uppeldinu að á bak við raunverulega velferð – væri raunveruleg framleiðsla – vara – sem tengdist grunnþörfum mannsins og yrði því alltaf seljanleg – sjávarafurðir, rafmagn, matvælaframleiðsla almennt – menntun til framþróunar o.s.frv.
Stórbokkaskapur hefur ævinlega verið byggður á heimsku – vegna þess að hann byggir sjaldnast á raunverulegri innistæðu.
Fyrir nokkrum misserum sótti ég um fjárhagslegan styrk til ákveðins ráðuneytis til uppbyggingar ferðaþjónustu fyrir fatlað fólk.
Þegar mig fór að lengja í svör, náði ég loks í aðstoðarmann ráðherra, ungan mann, sem virtist algerlega ginkeyptur fyrir þessum stórbokkaskap – því hann svaraði mér á eftirfarandi veg: ,,Því miður – þá var þessari styrkbeiðni hafnað, þar sem upphæð sú sem beðið var um var svo lág. Þeir styrktu ekki slík verkefni” og bætti við ,,það virðist vera um einhvers konar húsmæðrasyndrúm að ræða í atvinnu-uppbyggingu kvenna – þær sjá þetta bara eins og rekstur heimilis”
Sem sagt aðstoðarmaður ráðherra benti mér svo pent á að við kæmumst hvorki lönd eða strönd af því við værum ekki nógu stórtækar og grand á því.
Það sem við erum að fást við er margslungið – en ef fjölmiðlar almennt væru betur starfi sínu vaxnir – fleiri fréttaskýringarþættir – fleiri vinklar, fleiri sjónarmið sem kæmu fram, þá væri ástandið kannski ögn skárra.
Fjölmiðlamenn fara í algeran ham, það verður fjör í vinnu, adrenalín flæðir í ofurstórum skömmtum um fréttastofurnar og gaman, gaman, – VERTÍÐ –
Væntingarvísitala byggir fyrst og síðast á fréttaflutningi fjölmiðla – og hún er afar lág í dag.
Það er stór ábyrgðahluti fjölmiðlanna að fara slíku offari í fréttaflutningi af neikvæðum hlutum – t.a.m. lýsti Jóhanna Sigurðardóttir því yfir fyrir nokkrum dögum að hún væri að kanna hvort Íbúðalánasjóður gæti endurlánað þeim sem tóku lán hjá viðskiptabönkunum og ráða ekki orðið við greiðslur – til þess að koma í veg fyrir gjaldþrot heimilanna, því bankanir geti ekki fryst lán, en það geti Íbúðalánasjóður.
Varla verið á þetta minnst í fjölmiðlum.
1. október 2008 klukkan 15:58
Ef Landsbankinn fær sömu viðtökur og Glitnir hjá Seðlabankanum og því yfirtöku en ekkert lán, þrátt fyrir 7. grein laga um Seðlabankann um að hlutverk hans sé aðlána þegar banki á í vandræðum og þrátt algeran skort á lagheimildum til kaupa hlutbréfum, þá skal ég taka það gilt að hér sé ekki hefnd Davíðs í fyrsta sæti.
1. október 2008 klukkan 15:59
Nei Helgi. Ekki trúi eg því. Þjóðnýting Glitnis verkar hins vegar sem smjörklípa eins og formaður bankastjórnar hefur lýst fyrirbærinu og hvernig hægt er að notfæra sér það.
Hitt er miklu verra, að persóna seðlabankastjóra skuli efnahagslegt vandamál í sjálfu sér. Rót tortryggni og heiftar. – Auk þess hefur hann takmarkaða þekkingu á því sem hann fæst við. Almenningur á Íslandi fær að finna fyrir því:
http://eyjan.is/silfuregils/2008/10/01/gengisvisitalan-yfir-200-stig/
1. október 2008 klukkan 16:38
Ætlaði reyndar að vísa á þessa slóð:
http://www.visir.is/article/20081001/VIDSKIPTI06/495982933#
1. október 2008 klukkan 18:42
Sparisjóður Suður-Þingeyinga tilkynnti um daginn að hagnaður sjóðsins síðast liðið ár hefði verið 50 milljónir. Rekstur sparisjóðsins hefur gengið vel, enda hefur hann ekki verið að fjárfesta í hlutabréfum.
Hvernig væri að fá Ara Teitsson, formann sparisjóðsstjórnar til að taka við formennsku í Glitni, svona í aukaverkum?
1. október 2008 klukkan 21:33
Það er aldrei fjörið hér! Rétt sem snöggvast gat ég talið mér trú um að ég hefði sagt eitthvað merkilegt og naut nokkurra mínútna á þessum vonda degi íslensku þjóðarskútunnar. Svo kom ég auðvitað til sjálfs mín aftur. Þakka bara fyrir mig í stað þess að ropa í veislunni með einhverjum lásí athugasemdum.
1. október 2008 klukkan 21:34
…skiljið þið annars þessi furðulegu veggfóður sem fylgja kommentum? Er hægt að breyta þessu? Þekkir einhver WordPress út og inn hér?
1. október 2008 klukkan 21:51
Þakka góða grein Pétur.
2. október 2008 klukkan 03:10
Því minna af skattfé sem sturtað er niður í klósett Wallstreet og íslensku bankanna, því fyrr jöfnum við okkur á kreppunni.
Ég skil ekki þau rök að vegna þess að Wallstreet er að fara á hausinn, að þá verði að ausa meiri pening niður í það klósett?
Þessi bailout pakki okkar mun að öllum líkindum enda mun hærri en þessi 600 milljón evra,
og ef 700billion pakkinn verður samþykktur úti mun hann einnig enda mun hærri, það sem verra er þessir pakkar stúta myntinni, okkar pakki stútar krónunni og þeirra pakki stútar dollar. Ekki nóg með að stúta verðgildi myntarinnar með offramleiðslu á henni þá streyma nýslegnir peningarnir til þeirra sem síst kunna með þá að fara en síður til þeirra sem kunna með þá að fara.
Svona aðgerð þýðir það einfaldlega að þeir sem hafa sparað borgi fyrir þá sem hafa eytt. Milljón krónu inneign á bankabók missir verðgildi um leið og milljón krónu yfirdrátturinn. Sá sem sparaði og á inneign tapar, á meðan sá sem eyddi og á yfirdrátt græðir í beinu samræmi.
Hagkerfið er því rekið ass backwards með malinvestment sem stefnu og enginn af kostum markaðarins, sem er miskunarlaus við malinvestment en ljúfari við þá sem spara eru nýttir.
Let Wallstreet Burn -> http://www.youtube.com/watch?v=9xC-jAjf7AA