Þrennar fréttir dagsins eru umhugsunarverðar.
Fyrsta
Fyrstu fréttina las ég í morgun á mbl.is þar sem vitnað var í Guðmund Gunnarsson og Halldór Grönvold. Þar var bent á að fulltrúar launamanna sitja ekki einir í stjórn lífeyrissjóða og er því ekki einum um að kenna um ófarir þeirra og sukk þar sem atvinnurekendur eiga helming fulltrúanna í stjórnunum.
Þetta er svolítið merkilegt. Nú eiga kapítalistarnir ekki neitt í þessum sjóðum en stjórna þeim samt. Gömlu karlarnir í verkalýðshreyfingunni útskýrðu þetta fyrir mér ungum með því að rökin væru að launamenn greiddu af launum sínum í sjóðina en kapítalistarnir greiddu hluta launann sem framlag til sjóðsins í nafni launamannsins. En það skapar þeim ekki neina aðild að sjóðnum – þetta er bara mismunandi form launagreiðslna. Mikið rétt sögðu menn – en við fengum meira í sjóðinn með þessu en þeir komust að í stjórn sjóðanna í staðinn.
Er nú ekki tími kominn til þess að sparka atvinnurekendum úr stjórn sjóðanna? Þetta er verðugt verkefni alþýðustjórnarinnar eftir kosningar. Í rauninni brýtur þessi ósvinna í bága við eignaréttinn – kapítalistarnir eru að ráðstafa eigum annarra. Auðvitað er það rétt hjá Guðmundi að sjóðsfélagar, þeir sem eiga sjóðina, eigi að kjósa stjórn þeirra.
Annað
Önnur fréttin var að ég heyrði að minnsta kosti að tvö verkalýðsfélög mótmæla harðlega vegna arðgreiðslu Granda og krefjast þess að launahækkunum verði ekki frestað… samningar hafi bara sinn gang. Greinilegt er að ástæðulaust er að launafólk láti á móti sér að “þiggja” umsamdar launahækkanir. Í Kastljósi í gær lýsti Guðmundur Gunnarsson mikilli andúð sinni á Grandamálinu og lokaorð hans voru hrein snilld í þættinum. Hvet alla til að fara á RÚV og hlusta á það. En það var annað sem Guðmundur upplýsti – og það var að hans félag hafði samið við einhverja atvinnurekendur um launahækkanir en aðra ekki. Vegna þess að þeir standa misvel. Sumir þurfa frestun launahækkana – aðrir ekki.
Hvernig geta menn vitað þetta? Varla getum við tekið mark á því sem kapítalistarnir segja. Hvernig gátu Guðmundur og hans félagar gert greinarmun á þeim sem gátu borgað og hinum sem ekki gátu borgað?
Þetta minnir okkur á gamla góða kröfu sem er löngu gleymd. Fallist kapítalistarnir ekki á umsamdar launahækkanir eða beri því við að fyrirtækin þeirra fari á hausin þegar krafist er hærri launa – þá er verkalýðurinn þá og því aðeins til viðræðu ef bókhald fyrirtækjanna sé gert opinbert. Þá má sjá þetta svart á hvítu. Verkalýðshreyfingin á aldrei að taka mark á neinu öðru – síst af öllu vælinu í Vilhjálmi Egilssyni eða einhverjum hagspekúlöntum sem hafa lært í háskóla að verja kapítalismann fram í rauðan dauðann. Opnið bókhaldið og leyfið okkur að sjá! Þá skulum við ræða málin.
Þriðja
Þriðja fréttin sem veldur mér umhugsun er í Viðskiptablaðinu – eða réttara sagt ummæli sem höfðu eru eftir Þórði Friðjónssyni sem situr nú í Kauphöllinni sem er ekki annað en draugahús eða var kannski aldrei neitt annað en draugahús…. Eftir honum er þetta haft:
Hann sagði að nauðsynlegt væri að losa fyrirtækin úr höndum ríkisins með einkavæðingu, jafnvel þó ríkið hafi þurft að taka þau yfir vegna þess ástands sem nú ríkir á mörkuðum. Þórður sagði á næstu mánuðum myndu skapast kauptækifæri á Íslandi og nægir peningar væru til í landinu til að fjárfesta.
Ég er svo aldeilist hissa! Nóg af peningum til í landinu til að fjárfesta! – Bíddu, var maðurinn í sumarfríi frá því í júní í fyrra og nýkominn til vinnu aftur?
Flokkað undir: Þjóðhagur
Takk Pétur. Alltaf hægt að stóla á þig að minna okkur á!
Góð áminning Pétur.
Smá saga af frægasta þjófi íslands, Gottskák.
Hann var spurður af því afherju ná þeir þér alldrey Gotti.
Gotti svarar, Þeir eiga ekki að stela sem ekki kunna að fela.
Það sem meira var að hann stal af þeim um leið og hann svaraði nokkrum
hóf-fjöðrum. En verkalýð-lífeyris-skrifstofu-mógúll eða útrásar-Baby. Bara kunni þetta eins og D listinn sl.. 18 ár.
Góð skrif hjá Pétri eins og venjulega. Bara hnykkja á því, sem kom fram hjá PT, að lífeyristillag er óaðskiljanlegur hluti launagreiðslna frá launagreiðanda til launamanns (konu/karls). Ef Vilhjálmur Egilsson telur að hann eigi að hafa ráðstöfunarrétt á þeim hluta launagreiðslna félaga sinna til launafólks, þá spyr maður sjálfans sig bara hvenær hann telur það vera hluta “ábyrgðar” sinnar að ráðstafa öðrum hlutum launanna? Nei, það hefur aldrei verið neinn vafi að Vilhjálmur og hans nótar vilja sitja þarna inni til að hafa hönd í bagga með hvernig fjármunum sjóðanna er varið. Það er beint samhengi milli heimskulegra fjárfestinga sjóðanna og setu þeirra sem Vilhjálmi eru þóknanlegir í þessum sjóðastjórnum.
Má ég biðja þig um að víkja ekki af hliðarlínunni Pétur!
Menn snúa þessu Grandamáli nokkuð á haus. Eru hneykslaðir á greiðslu arðs hjá Granda vegna þess að ASÍ hafði frestað kauphækkunum. Það þarf því að ræða um þessa frestun og framkvæmd hennar. Líta á hvort lausir endar í samningum séu trassaskapur eða getuleysi ASÍ til að ganga sómasamlega frá samningum.
Ef það liggur fyrir að arðgreiðslur eru ekki samningsbrot þá leikur forysta ASÍ þennan leik án markvarðar. Og stuðningsmennirnir tapa stöðugt. Það er alveg óskiljanlegt ef ASÍ reiknar með því fyrirfram að jafngott sé að treysta á siðferði viðsemjenda sinna og að hnýta lausa enda í samningum.
Svo situr Guðmundur og semur um launahækkun fyrir sína menn á sama tíma og hann semur við atvinnurekendur um frestun á hækkun fyrir aðra. Og honum finnst það í góðu lagi.
Pétur.
Þórður minnir mig á söguna um hjónin sem sátu öll kvöld og horfðu á sjónvarpið. Eitt kvöld hrundi imbinn. Þá komst kallin að því að konan hans var dönsk.