Besti flokkurinn er auðvitað rugl og þvættingur. Reyndar yfirlýstur þvættingur. Og gefur sig ekki út fyrir að vera annað.
Allir geta verið sammála um að Besti flokkurinn nýtur stuðnings vegna þess að á Íslandi er pólitískt „tómarúm“ – stjórnmálaflokkarnir eru ekki teknir alvarlega og fólki þykir eins gott að henda atkvæði sínu í einhverja grínara og trúða.
Hvað gengur Besta flokknum til?
Mér segir svo hugur að Jón Gnarr og hans fólk hafi verið að gera tilraun til að prófa hvað stjórnmálin á Íslandi eru komin á lágt plan. Eru þau virkilega á jafnlágu plani og grínararnir hafa talið í alvörublandinni gáskaumræðu um stjórnmálin? Eru stjórnmálamenn almennt álitnir jafnmikil fífl og fábjánar í hugum allrar þjóðarinnar eins óformlegar skoðanakannanir meðal fólks á kaffihúsum og börum borgarinnar gefa til kynna? Er það virkilegt sem heyrist í kaffitímum og reykpásum að fólki almennt finnst pólitík vera hreint og klárt kjaftæði sem tekur því ekki einu sinni að fylgjast með?
Svarið virðist vera hreint og beint JÁ.
Í rauninni er ekkert frekar um Besta flokkinn að segja. Ég held í sannleika sagt að þeir sem standa fyrir þessu framboði vilji fyrst og fremst að við tökum útkomu tilraunarinnar alvarlega… ekki endilega flokkinn og framboðið sem raunhæfan valkost.
Hverjir eru vinir þínir?
Bullukollurinn Ingi Hrafn lýsti yfir stuðningi við Besta flokkinn. Svo ég bregði fyrir mig hans eigin stíl þegar hann gefur öðru fólki einkunn: Þessi maður er einn mestur fábjáni á Íslandi sem sleikti rassinn á útrásarpakkinu með mikilli áfergju allan „góðæristímann“ og hefur aldrei verið neitt annað en slefberi Sjálfstæðisflokksins.
Einhvern tímann sagði einhver við einhvern: Segðu mér hverjir vinir þínir eru og þá skal ég segja þér hver þú ert.
Hverjir eru óvinir þínir?
Einni helstu varphænu Morgunblaðsins til margra ára er ekki skemmt. Agnes Bragadóttir baular á Besta flokkinn eins og pipruð kennslukona sem sussar á óþekka stráka sem skaprauna henni. Og rétt eins og ófullnægðum kennslukonum þykir henni eigin geðshræringar vera rök í málinu – þetta er ekki gaman lengur, ég er hneyksluð og svona hættið nú.
Hin áhugaverða spurning er sú hvers vegna Agnes Bragadóttir vill endilega að Besti flokkurinn dragi framboð sitt til baka.
Svarið við þessari spurningu er augljóst. Agnes Bragadóttir telur almenning samansafn af fávísu fólki sem hægt er að plata. Þess vegna þarf að gæta þess að bjóða þessum vitleysingum ekki uppá valkosti sem tjá fávisku þeirra og skammsýnt alvöruleysi. Hafa verður vit fyrir fólkinu og smala enn sem fyrr öllum þessum kúltúrlausu bjálfum til að kjósa Sjálfstæðisflokkinn.
Ef við gætum spólað mannkynssöguna sossum eins og 150 ár aftur í tímann þá hefði þessi varphæna Morgunblaðsins skipað sér í sveit þeirra manna sem settu sig uppá móti almennum og skilyrðislausum kosningarétti. John Stuart Mill og vinir hans töldu slíka ráðstöfun varasama því eignalaust og fátækt fólk var illa upplýst og hafði ekki nægilegt vit til að greiða atkvæði af skynsamlegu viti. En þetta getur Agnes ekki sagt – það er ekki pólitískt kórrétt. Hana langar samt voðalega til að segja þetta því það er heldur ekki pólitískt kórrétt að skamma Sjálfstæðisflokkinn hennar fyrir að láta fíflalæti ógna sér og öllu kerfinu.
Vekur það ekki einhverja umhugsun að snúa spakmælinu við: Segðu mér hverjir óvinir þínir eru og þá skal ég segja þér hver þú ert.
Viðbrögð stjórnmálamanna
Stjórnmálin á Íslandi eru á þessu lága plani sem Jón Gnarr og félagar héldu. Því miður átta stjórnmálamennirnir sjálfir sig ekkert á því. Þeir eru svo miklir popúlistar eins og Ingi Hrafn að þeir geta ekki annað en tekið framboðinu vinsamlega. Þeir eru svo spéhræddir og pólitískt kórréttir að þeir þora ekki öðru. Hvað geta þeir annað gert? Enginn þeirra hefur kjark til að standa upp og segja að þetta sér alvörulaust rugl og stórhættulegt á krepputímum – sem þeir hugsa þó allir með sjálfum sér. Þannig falla þeir á prófinu með því að segja ekki allan hug sinn.
En hvers vegna hefur enginn þeirra kjark til að segja þetta uppí opið geðið á Besta flokknum og þjóðinni? Ástæðan er einfaldlega sú að þeir hafa nákvæmlega ekkert að segja. Við þurfum ekki að eyða orðum í Sjálfstæðisflokk og Framsóknarflokk því alþýðu varðar ekkert um sálarástandið á þeim bæjum. Öðru gegnir um Samfylkinguna og Vinstrigræna sem eru einu alþýðuflokkarnir.
Gjaldþrot alþýðuflokkanna
Gjaldþrot alþýðuflokkanna er fullkomið og algert því hvergi má finna umræðu meðal þeirra sem fylla þessa flokka um það sem allir pólitíkusar alþýðunnar ættu að hafa áhyggjur af.
Veturinn 2008-9 reis alþýðufólk upp á Íslandi og fór sú hreyfing öll fram utan pólitískra flokka sem kenna sig við hana og verkalýðssamtakanna sem eiga þó að vera baráttutæki hennar. Það þurfti uppreisn í Reykjavík með bálköstum til að formaður Samfylkingarinnar vaknaði upp og sliti samstarfi við Sjálfstæðisflokkinn í ríkisstjórn – hennar hátign þvert um geð.
Einu og hálfu ári eftir hrunið gerist þetta aftur. Í borgarstjórnarkosningum í Reykjavík brýst óánægja alþýðufólks ekki út sem skipulagt og samstillt átak á vegum verkalýðssamtakanna og í kjörfylgi pólitískra flokka hennar. Nei, áhyggjur og óánægja aþýðufólks brýst út í stuðningi við trúða og þeirra fimmaurabrandara.
Hið allra versta er að stjórnmálamennirnir í Samfylkingunni og Vinstrigrænum halda að þetta hafi ekkert með pólitík að gera heldur starfshætti þeirra, hvernig þeir blaðra og hver ímynd þeirra er.
En þetta snýst allt um pólitík. Alýðuflokkarnir hafa einfaldlega ekki neina aðra pólitík fram að færa en þá sem auðvaldið hér og alþjóðlega krefst. Skerða laun, skerða lífeyri, skera niður almannaþjónustuna… allt til að bjarga alþjóðlegum fjármálastofnunum kapítalsins. Um þetta eru báðir flokkar hjartanlega sammála og kalla það raunsæi.
Máttleysi og úrræðaleysi verkalýðsflokka á krepputímum þegar engin færi eru á að sænga í vinsemd með auðvaldinu hefur kallað hræðilegar hörmungar yfir mannkynið. Sem betur fer er Besti flokkurinn samsettur af meinlausasta fólkinu í landinu sem vill engum illt. Skilaboð þessa framboðs sem enginn stjórnmálamaður virðist skilja eru þessi: „Ef þið takið ykkur ekki saman í andlitinu eftir þessa vitleysu þá verða það fasistarnir sem taka ykkur næst í rassinn!“
Því er nú verr og miður… enginn stjórnmálamaður í Samfylkingu og Vinstrigrænum virðast nógu greindir og menntaðir til að skilja þessi skilaboð. Þeir hafa ekki sýnt það hingað til að þeir átti sig á sögulegu samhengi – enda einkunnarorð þeirra a afneita allri sögu. Og nú hafa þeir ekki græna glóru um hvers vegna í ósköpunum þeir eru í fýlu. Halda að það sé einhverjum öðrum að kenna.
25. maí 2010 klukkan 01:03
Góð grein hjá þér.
25. maí 2010 klukkan 01:12
Vel greint.
25. maí 2010 klukkan 01:23
Getur verið að meginþorra kjósenda alþýðuflokkana eins og þú kallar þá, misbjóði vinstri elítisminn sem hefur látið svo rækilega á sér kræla síðan þeir tóku við völdum?
25. maí 2010 klukkan 01:48
Pétur,
ég skil hvað þú ert að fara. En ég er þér hins vegar hjartanlega óssamála. Staðreyndin er sú að Samfylkingin hefur í þessum borgarstjórankosningum í Reykjavík, að minnsta kosti eins og þetta horfir við mér hérna handan við hafið, sett baráttuna gegn atvinnuleysi á oddinn. Þetta er í fullkominn andstöðu við Sjálfstæðisflokkinn. Ég fjalla um þessar metnaðarfullu tillögur Samfylkingarinnar í þessari færslu minni hér
http://gautieggertsson.blogcentral.is/blog/2010/5/24/um-hvad-snuast-borgarstjornarkosningarnar/
Vandamálið er það að um þetta er ekkert fjallað. Umræðan er smekkmenguð af blaðri um bleikar blöðrur og ísbirni. Í því felst í raun og veru snilld Besta flokksins, að sýna fram á innihaldsleysi íslenskrar fjölmiðunar.
En eflaust er Samfylkingunni eitthvað um að kenna. Í því hygg ég að ábyrgð hugsandi fólk eins og þín, sé þung að lesa það sem flokkurinn er að setja fram, mynda sér á því skoðun, og tala um það á netinu líkt og þú ert að gera hér. Ég hvet þig eindregið til að skoða þessar tillögur (og ekki væri verra ef þú kíktir á þessa bloggfærslu) og lýsa skoðunum þínum á þessu átakamáli, á hvern veginn sem þú lendir.
Besti flokkurinn hefur endurspeglað hversu innihaldslaus pólitísk umræða er á Íslandi. Ég held að það sé hlutverk okkar allra að reyna að breyta því með því að líta á það sem flokkarnir eru að bjóða uppá og tjá okkur um það. Ég er í sjálfu sér ekki viss um að Samfylkin ætti að vera að eyða miklum tíma í að ráðast á Besta flokkinn og þeirra hugmyndir. Það er augljóst að þær eru settar fram í gamni. Þvert á móti ætti flokkurinn að einbeita sér að því að segja hverjar hugmyndir frambjóðenda hans eru, og hvernig þær geta breytt lífi venjulegs fólks ef þeir fá til þess umboð að vera fulltrúar almennings við stjórn bæjarfélaga.
Með bestu kveðju,
Gauti B. Eggertsson
PS. Já, ekki ætla ég að þykjast vera hlutlaus, ég er sumsé bróðir Dags.
25. maí 2010 klukkan 05:09
Skil ég þetta rétt? Er Gauti B. Eggerts hagfræðingur hjá New York Federal Reserve, og þar áður hagfræðingur IMF??
Hvaða samleið á slíkt CV með yfirlýstum félagshyggjusjónarmiðum jafnaðarflokks? Eða öllu heldur, yfirlýstum “félagshyggjusjónarmiðum” “jafnaðarflokks”.
Er ekki hægt að sameina Sjálfstæðisflokkinn og Samfylkinguna svona til einföldunar?
25. maí 2010 klukkan 07:04
Leikhús fáránleikans? Er ekki málið að þeir lélegu leikarar sem núna eru á sviðinu og aðstandendur þeirra vilja ekki rýma sviðið fyrir Besta flokkinn? Fólk vill endurnýjun og ef Besti flokkurinn er eina leiðin til þess þá er hann málið.
25. maí 2010 klukkan 07:26
Það er alltaf hægt að bjarga málum á síðustu stundu ef vilji er fyrir hendi. Það tekur heldur enga stund að skipta um skoðun ef þú finnur eitthvað betra.
http://www.reykjavikurframbodid.is er lausnarmiðað og jákvætt framboð venjulegs fólks sem vill taka þátt í umbótum á þessum erfiða tíma. Það er mikið verk framundan að koma Reykjavík og Íslandi í gegnum kreppuna og við teljum okkar hafa ráðin til þess. Það þarf líka hugrekkið til þess.
25. maí 2010 klukkan 07:49
[...] mættu lesa nýjasta pistil Péturs Tyrfingssonar, pistillinn er ósmekklegur og rætinn á köflum en lokakaflanir um Viðbrögð stjórnmálamanna [...]
25. maí 2010 klukkan 08:24
Takk nafni fyrir skemmtilega og innihaldsríka umfjöllun.
Hér í “denn” kölluðum við ofurróttækir Alþýðubandalagið “ysta út vörð borgarastéttarinnar” og Alþýðuflokkinn “lepp auðvaldsins”.
Lengi framan af sögu VG hallaðist maður að því að þar færi raunverulegur valkostur fyrir okkur sem viljum skilgreina okkur sem “komma” eða alla vega sósíalista. Um Samfylkinguna vil ég sem minnst ræða enda þeirrar skoðunar að bróðurpartur þeirra sem þar eru í forsvari best eiga heima í Sjálfstæðisflokknum.
Stuðningur Reykvíkinga við aulaframboð Jóns Gnarr (svokallaða) í skoðanakönnunum lýsir þeirri firringu sem hinn almenni borgari er nú fastur í, firringu sem stafar af getuleysi róttækra afla til að afmarka sig.
Byltingin sem kenn hefur verið við búsáhöld fór út í móa sökum þess að þeir aðilar sem hefðu átt að hafa skipulag til að virkja fjöldahreyfinguna höfðu ekki hugmyndafræðilegan grundvöll til að starfa á. Þetta fólk kenndi sig við félagshyggju gerðust þess í stað hækju og skækjur auðvaldsins sem lýðurinn sá í gegnum. Nú virðist hluti alþýðunnar (væntanlega yngri kynslóðin) vera kominn í skrúðgöngu með trúðum og skemmtikröftum, eitthvað sem kemur bara auðvaldinu til góða þegar upp er staðið.
25. maí 2010 klukkan 09:33
Það er eitthvað við hrifningu fólks á Besta flokknum sem minnir á bíómyndina Being there með Peter Sellers. Þá er ég ekki að líkja þeim saman Gnarr og Gardiner, heldur hinu að fólk er farið að lesa einhverja meiningu og dýpri merkingu í ruglið sem frá þeim kemur. Og myndinni lauk þar sem Gardiner garðyrkjumaður virtist á góðri leið í forsetaembættið! Besta framboðið er ekki bara að hæðast að flokkunum. Það er líka að (G)narrast að okkur sem kjósum þá. Þetta er allt heldur pínlegt hvernig komið er.
25. maí 2010 klukkan 09:34
Get ekki verið meir sammála þér með Besta Flokkinn. Ég argaþrasaðist nýverið við Dr. Gunna á Andlitsbókinni og brúkaði munn yfir þessu fáranlega framlagi þeirra kumpána. Það var lítið um svör önnur en þau að ef mér líkaði ekki “stefnan” þeirra þá gæti ég bara sleppt að kjósa þá….
Sannfæringin var ekki mikil.
Ég get ekki beðið eftir augnablikinu á kosningnótt þegar Jón Gnarr með skítaglotti segir við myndavélarnar…. “Náði ykkur… Fíflin ykkar” Eða eins og það hljómar eiginlega enn betur á engilsasnexu… “Got you Suckers” !!!
25. maí 2010 klukkan 09:49
Ingibjörg – mig minnir að myndin hafi endað þannig að Gardiner hafi gengið á vatni.
25. maí 2010 klukkan 10:08
Ég heyrði einu sinni frekar fyndna [sorglega] sögu um Fylkinguna. Þannig var að í heimsókn kom fulltrúi frá fjórða alþjóðasambandi kommúnista, líklega frá Belgíu. Hann átti fund með Fylkingarfólki og nokkuð góðan vinnudag. Að kvöldi var rætt um að skreppa í bæinn með fulltrúann og sýna honum lífið. Honum leist vel á það en spurði hvort ekki væri einhver hommabar í Reykjavík. All nokkurt fát kom á Fylkingarfólk sem allt í einu þurfti að hraða sér heim til að sinna börnum og búi. Fer ekki meiri sögum af ferðum hins útlenska kommúnistahomma.
Þessi saga rifjaðist upp þegar ég las grein PT því hún er með nokkrar tilvísanir í meint hommakynlíf. Auðvitað lifa hommar jafn fjölbreyttu kynlífi og aðrir en tilvísarnir í rassasleikingar og í það að vera tekinn í rassinn eru bein vísun í hversu ógeðfellt hommakynlíf hlýtur að vera, og auðvitað eru það vondu kallarnir í frásögninni sem stunda rassasleikingar en verst eru þau örlög að vera tekinn í rassinn.
Ég sé að höfundur er því enn á sama stað og þegar brugðist var í fáti við Belganum forðum daga. Það er nefnilega svo auðvelt að vera á bandi alþýðunnar en um leið að vera enn á þeirri skoðun að alþýðan eigi að vera “normal” en ekki dekadent og spillt eins og burgeisið. Enn er fólk fótum troðið í Kína sem vogar sér að vera annað en “normal” alþýðufólk. Einn kunningi minn þorir ekki fyrir nokkurn mun að koma út úr skápnum því þá mun hann missa vinnuna. Hann dundar sér því við að vera skápahommi í Peking.
Kannski er auðvaldið ömurlegt og kannski er fimmaura-brandari ekki svarið við andstyggð og illmennsku þess. En hvenær verður tekið til í orðaforða og hugmyndafræði kommúnismans? Hvenær verður hin bölvaða forsjárhyggja um mannlega eiginleika lögð af hjá rétthugsandi alþýðufrelsurum sem finnst ekkert tiltökumál að skilgreina hvernig hin normalíseraða alþýða á að hegða sér og hugsa?
Mikið ofboðslega er stéttabaráttan ömurleg í þessum búningi. Hún virkar eins og kaþólska kirkjan, enda er ábyggilega margt líkt með skyldum..
25. maí 2010 klukkan 10:20
Þetta er mjög góð grein og ég held að mínir menn séu að vakna – til stjórnmála – Takk fyrir að hringja inn Pétur!
25. maí 2010 klukkan 10:34
Matthías segir það mjög vel ég vildi sagt hafa. Hommafóbía sálfræðingsins
fer með annars góðan pistil norður og niður. Ekki að undra að “gamaldags verkalýðsbarátta” skuli ekki dafna undir þessum formerkjum.
25. maí 2010 klukkan 10:47
Þetta er nú alveg rétt hjá þér Matthías… maður á ekki að tala sona. Það má vera orðljótur á svo marga vegu að þetta er auðvitað hreinn óþarfi. Veit ekki hvað ég á að gera í þessu – leiðrétta þetta þegar ég kem heim og má vera að því? Eða á ég að láta þetta standa mér til háðungar? Þarf að hugsa hvorn kostinn ég vel. Hvað vildir þú helst?
En sagan um hommann frá Belgíu er soldið skemmtileg. Reyndar var hann sænskur en starfaði í miðstöð Fjórða Alþjóðasambandsins í Brussell. Og svo vill til að í þessari ferð gisti hann á heimili okkar hjóna í nokkra daga og vissu allir að hann var/er hommi og hugsuðu í rauninni ekkert um það. Hæglátur og einkar barngóður maður. Svaf í stofunni og spilaði alltaf Fairport Convention úr plötusafninu mínu ofurlágt fram eftir nóttu og á morgnana. ….en sagan er látin gerast á Íslandi en er í rauninni skemmtisaga sem þessi ágæti maður sagði okkar af heimsókn sinni í ónefnt land. En svona bólgna sögurnar og breytast.
25. maí 2010 klukkan 11:19
Láttu það standa félagi Pétur. Annars verða athugasemdirnar svo ankannalegar. En það er gott til þess að vita að þú settir þetta fram á öðrum forsendum en ég ætlaði þér
Ég heyrði söguna um Svíann fyrir býsna mörgum árum en ég hef eitthvað furðulegt skema fyrir svona hluti þannig að lyklun og endurheimt úr LTM er einstaklega góð
Það er gaman að sjá hér frekari upplýsingar um þennan annars ágæta mann sem ég hef einhvernvegin alltaf séð fyrir mér einmanna að rölta um rigningarblaut Reykjavíkurstræti í leit að hommum til að tala við. Það er því gott til þess að vita að þið tókuð honum vel.
Eins og Magnús sagði þá er greinin góð að öðru leyti og er gagnlegt innlegg í umræðuna
Ég ætla sálfræðingum að vera af ýmsum toga enda þekkti ég aðeins til í þeim geira fyrir mörgum árum þegar ég nam sjálfur þessi fræði og tók í þeim BA próf 1992
Það er þó alla jafna gott ef sálfræðingar kunna að fara vel með hómófóbíu sína sé hún til staðar og þá að vísa skjólstæðingi á kollega ef ekki vill betur.
En eins og ég sagði hér að ofan þá ætla ég þér í ljósi viðbragða þinna, alls ekki hina minnstu fóbíu af því tagi
25. maí 2010 klukkan 11:59
Á lista Besta flokksins eru frambjóðendur úr eftirfarandi starfsgreinum:
tölvunarfræðingur, arkitekt, matreiðslumaður, húsgagnasmiður,
tómstundafræðingur, farandverkamaður, skemmtikraftur,
vöruþróunarstjóri, hárgreiðslumaður/förðunarmeistari, nemi,
kennari, fjölmiðlafræðingur, tónlistarmaður, verslunarmaður,
teiknari, tækniteiknari, leikari, framleiðandi hjá tölvuleikjafyrirtæki,
starfsmaður bókaútgáfu, húsmóðir, blaðamaður, framkvæmdastjóri
Þetta eru almennir borgarar sem hafa áhuga á að vinna að góðum málum fyrir meðborgara sína. Og hafa umfram marga sem eru í framboði að vera ekki á átópælot sem var prógrammeraður eftir flokkshagsmunum xV, xD, xS, xB.
En þú mátt alveg kalla þetta fólk trúða trúða, það er enginn skömm að því heiti, einn mestu samfélagsgagnrýnandi í leikbókmenntum 20. aldar var trúðurinn Dario Fo …
25. maí 2010 klukkan 12:58
Takk fyrir góða grein, Pétur!
Ég vil reyndar fá að taka alveg sérstaklega undir með Matthíasi. Það held ég að verði til mikillar blessunar þegar (og ef) vinstri menn láta af þessari béfaðri forræðishyggju sem svo mjög einkennir stjórnarsamstarfið. Það virðist reyndar það eina sem stjórnin kemur í verk að framfylgja því helvíti. Eða eins og Matthías orðar það svo ágætlega:
“Kannski er auðvaldið ömurlegt og kannski er fimmaura-brandari ekki svarið við andstyggð og illmennsku þess. En hvenær verður tekið til í orðaforða og hugmyndafræði kommúnismans? Hvenær verður hin bölvaða forsjárhyggja um mannlega eiginleika lögð af hjá rétthugsandi alþýðufrelsurum sem finnst ekkert tiltökumál að skilgreina hvernig hin normalíseraða alþýða á að hegða sér og hugsa?”
Aukinheldur – Mér virðist Sjón þarna rugla saman höfundi og persónum hans sem er einkennielgt úr þeirri áttinni. Þó Dario Fo hafi skrifað farsa gerir það hann ekki að trúði. Ekki frekar en að þó Shakespeare hafi skrifað um fífl – þá gerir það hann ekki þar með að fífli. Reyndar er það svo að fíflin í leikritum Shakespears eru rödd sannleikans. En það er kannski önnur saga.
Sjón stingur reyndar víða niður penna á Netinu og bendir á að þetta sé nú afbragðs fólk í Besta flokknum. Það breytir ekki því að yfirlýst markmið framboðsins var (er ekki lengur?) það að moka undir rassinn á sér og sínum. Það er einkennilegur fjandi að mega ekki gagnrýna það og heita þá einhver taglhnýtingur fjórflokksins.
25. maí 2010 klukkan 16:32
Góð grein að innihaldi Pétur, en fyrst þú ætlar nú að snyrta hana(er sammála M og M) þá legg ég til að eftirfarandi verði einnig skoðað.
,,Og rétt eins og ófullnægðum kennslukonum þykir (þykja (br.kennslukona))henni eigin geðshræringar vera rök í málinu – þetta er ekki gaman lengur, ég er hneyksluð og svona hættið nú.”
Það er alveg óþarfi að spyrða þrælpíndan, kyngreindan hóp úr einni starfstétt, sem stöðugt er gert að taka að sér fleyri verkefni, til þess m.a.að létta á, efnahag landsins, vanmáttugum heimilum, félags- og heilbrigðiskerfi, við AGNESI BRAGADÓTTUR. Það er bara ekki nokkur tenging viðeigandi þarna.
Kennarar eiga betri umsögn skilið Pétur.
Sálfræðingurinn ætti e.t.v. að hlúa betur að sinni kvenlegu hlið áður en hann ræðst á pennan. Hann hlýtur með lítilli lagni að ná fram sömu hughrifum án þess að brúka óverðskuldaðan dónaskap og úreltar staðalmyndir.
25. maí 2010 klukkan 16:33
25. maí 2010 klukkan 19:20
Mér finnst þetta kellingavæl “kennslukonunnar” alveg óþolandi.
25. maí 2010 klukkan 20:28
Nei Gauti, ég held þú skilir akkúrat ekki það sem ég er að fara. Ég er að tala um hvert söguleg þróun alþýðuflokkanna og verkalýðssamtakanna hefur leitt okkur. Í rétt bráðum tvö ár hefur þessum flokkum og verkalýðssamtökunum alls ekki tekist að veita óánægju og kröfum almennings í uppbyggilegan farveg. Hefur andóf allt verið tvist og bast. Þegar hinn undarlegi leiðbangur kreditt- og bólukapítalismans á Íslandi rekur í strand er það gersamlega úr takt við hugmyndafræði og stefnu Samfylkingarinnar að fara nú allt í einu að tala um félagslega íhlutun í atvinnulífið. Hún hefur verið flokka duglegust við það ásamt íhaldinu að koma óorði á slík opinber afskipti. Og hvers vegna ætti þá einhver að taka eftir þeim praktísku tillögum sem þú talar um sem leynast í ósköp venjulegu plaggi sem stingur ekki í stúf við annað froðusnakk sem sett hefur verið fram í pólitíkinni undanfarin tíu ár? Það þarf einhvern til að þýða plaggið til að fá þessa útkomu. Það er langt síðan menn hættu að setja fram skýrar aðgerðaskrár þar sem taldar eru fram konkret ráðstafanir. Stílinn er að keppt skuli að, samráð skuli höfð, stuðlað að nýsköpun, og hvatt til…. Í stað þess að segja einfaldlega hvað á nákvæmlega að gera (svona eins og hægt er að orða slíkt í svona samhengi) eða hvers er krafist.
Það þarf ekkert að fara í neinar grafgötur með þetta:
1. Allar endurbætur á skóla x verði settar í gang
2. Viðbygging x verði flýtt
3. Byggð verði þrjú hjúkrunarheimili fyrir aldraðra
4. Borgin taki aftur til sín margvíslegan rekstur aftur sem hefur verið einkavæddur eða settur í verktöku og noti þennan rekstur til að veita fólki atvinnu, stunda atvinnulega endurhæfingu o.s.frv. (já, það vantar atvinnulega endurhæfingu)
5…. og eitthvað fleira
En svona er þetta aldrei sett fram. Hvers vegna? Vegna þess að það er skuldbindandi og það er þarna sósíalískt eitthvað sem er löngu komið úr móð auðvitað.
Post skriptum um orð og samlíkingar: Ég skal gefa það uppi að konan mín sagði mér að ég mætti alveg þvo mér um munninn. En það er munur á ósæmilegu orðbragði sem einhverjir geta tekið nærri sér og analógíum. Mér mundi ekki endast dagurinn að blogga þvers og krus um það einelti sem gagnkynhneigðir, miðaldra karlmenn eins og ég verð fyrir í töluðu og rituðu máli, auglýsingum, sjónvarpsþáttum og guð má vita hvað. Enda er mér alveg nákvæmlega sama og tek það ekki nærri mér. Á meðan kennslukonan tók ekki eftir auglýsingunni um hálfúrbeinaða kindalærið þar sem einhver kona sagði að “meira að segja kallinn” gæti nú skorið lærið (eins og einhver annar hafi nú skorið lærið fram að þessu?)… þá tala ég um pipraðar kennslukonur, sveitta pípulagningamenn, teprulega sálfræðinga og þrekna verkalýðsforingja með hádegisverðarundirhöku…. bara alveg án þess að skammast mín nokkurn skapaðan hlut. Svo er þetta nú bara alls ekki nein stereótípa af kennslukonum því þetta er mín eigin reynsla af þeim sem nemanda á yngri árum og sem foreldris þriggja drengja. En það er ekkert að marka – þetta er reynsluheimur stráka sem er ekki pólitískt kórréttur auðvitað. Ég var ekki að spyrða kennara við Agnes heldur setja útá Agnesi fyrir að haga sér eins og ólundarleg og þreytt kennslukona sem er jú uppálagt gagnstætt Agnesi að ala upp fólk og halda uppi aga.
25. maí 2010 klukkan 21:15
Fin grein Pétur og mjög góð svör við athugasemdum. Mættu aðrir vera jafn málefnalegir. Þakka umræðurnar.
27. maí 2010 klukkan 09:56
Ég sé hvergi vísun í kynlíf homma. Það sem kemur fram í setningunni um Ingva Hrafn á við um hegðun margra spendýra og tengist frekar þrifnaði. En ef þetta er vísun í kynlíf þá á það ekkert frekar við um homma en annað fólk.
28. maí 2010 klukkan 03:36
Fólk er auðvitað bara orðið drulluþreytt á pólitík og því sem hefðbundir pólitíkusar fá áorkað. Almennt held ég að Samfó, Sjöllum og Frömmurum sé kennt um hrunið og svo fá VG skammir fyrir að gera helst ekki neitt nema setja boð og bönn og býsnast yfir því að eignast stráka.
Ég held að þetta fylgi Besta flokksins sé svolítið eins og ég kynntist í pólitík í Kópavogi. Þar var góður kall, Bragi Michaelsson, í framboði síendurtekið fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Hann virtist hins vegar vera ofsalega mótfallinn því sem Gunnar Belgur Birgisson hafði fram að færa og var oft flokknum meira til trafala en nokkuð annað. Hins vegar æddu vinstri menn alltaf á kjörstað í prófkjörum sjalla til að kjósa Braga á lista. Var Bragi lengi með efstu mönnum á lista vegna þessa. Sumir enduðu meira að segja á því að kjósa xD af því að þeir vildu Braga inn, og strikuðu Gunnar út til að reyna að koma honum út.
Af hverju gerði fólk þetta? Jú, það trúði því að Bragi væri góður kall. Hann vann fyrir fólkið og reyndi að standa við loforðin sem hann gaf. Skítt með það í hvaða flokki eða flokksósóma hann var. Svipað er að gerast í dag með Besta. Fólk veit sem er að það er nákvæmlega sama hverju pólitíkusar lofa, þetta er allt sama vitleysa vegna þess að:
1. flokkarnir enda í samsteypustjórn hvort eð er þannig allir þurfa að gefa eftir þannig enginn getur staðið við neitt.
2. sveitarstjórnarpólitík er í augum flestra ekki voðalega pólitísk, þetta lið er mestan part sammála (þetta getur orsakast af #1)
3. gömlu flokkarnir hafa ekki staðið við neitt og allt er á hausnum hvort eð!
Fólki horfir þess vegna á Besta og hugsar með sér “Jah, þetta eru góðir kallar og kerlingar, geta varla verið verri en hinir” og kjósa þau. Aukinheldur, þá veit fólk alveg að mikið af þessum loforðum eru grín og taka þeim sem slíkum. Ekki ósvipað því sem fólk hefði átt að gera með “Fíkniefnalaust Ísland árið 2000″.
Hvernig getur fólk líka kosið svona vitleysing eins og Sóleyju ummæli hennar um hvað það hefði verið sjokkerandi að eignast strák. Var örugglega meint öðruvísi, en þetta var almannatengslamartröð!